De Hoge Raad heeft in haar uitspraak van 21 mei 2010 (LJN: BL9543) het moment verfijnd waarop de alimentatiegerechtigde ontvankelijk is in een verzoek tot verlenging van de aan hem/haar toekomende partneralimentatie.

De Wet Limitering Alimentatie heeft als uitgangspunt dat de verplichting tot het betalen van partneralimentatie van rechtswege eindigt na verloop van 12 jaar. Deze termijn vangt aan op de dag van inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand.

De termijn van twaalf jaar kan op verzoek van de alimentatiegerechtigde door de rechtbank worden verlengd als de beëindiging van de alimentatie naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet kan worden gevergd.  Het is belangrijk dat het verzoek uiterlijk binnen de wettelijke termijn van drie maanden na afloop van de wettelijke alimentatietermijn wordt ingediend bij de rechtbank. Is de onderhoudsgerechtigde te laat, dan is de kans groot dat het verlengingsverzoek zonder inhoudelijke toetsing wordt afgewezen.

Er zijn onderhoudsplichtigen die een verlengingsprocedure hopen te voorkomen door de partneralimentatie te blijven betalen gedurende drie maanden na het verstrijken van de twaalf jaars termijn. De kans is groot dat een onoplettende ex-echtgeno(o)t(e) zijn of haar verzoekschrift tot verlenging als gevolg hiervan pas na verloop van drie maanden indient en hij/zij door de rechtbank niet ontvankelijk wordt verklaard.

Met deze gang van zaken heeft de Hoge Raad in haar arrest van 21 mei jl. korte metten gemaakt. Uit dit arrest blijkt dat de Hoge Raad van mening is dat de termijn van drie maanden (artikel 1:157 lid 4 BW) pas aanvangt op het moment van de laatste betaling. De Hoge Raad overweegt dat aan de extra betalingen een stilzwijgende overeenkomst tot het laten voortduren van de alimentatieverplichting ten grondslag ligt.

Op grond van het voorgaande arrest is de alimentatiegerechtigde ontvankelijk in zijn/haar verzoek tot verlenging van de alimentatieduur, indien dit verzoek uiterlijk drie maanden na de laatste alimentatiebetaling is ingediend. Boerenslimheid wordt dus niet door ons hoogste rechtscollege gehonoreerd!