Steeds vaker oordeelt de rechter in een alimentatieprocedure dat het gedrag van de alimentatiegerechtigde zodanig grievend is, dat betaling van levensonderhoud niet van hem/haar kan worden gevergd.

Het meest recente voorbeeld is een uitspraak van het Gerechtshof Leeuwarden van 26 mei2011. Indeze zaak was het huwelijk tussen de man, met de Nederlandse nationaliteit en de vrouw, met de Filippijnse nationaliteit, in 2009 ontbonden. Partijen hadden het gezamenlijk ouderlijk gezag over drie kinderen. Op enig moment heeft de vrouw zich zonder medeweten van de man gevestigd in haar geboorteland de Filippijnen. Hiermee heeft zij de kinderen volgens het Hof aan het aan het gezag van de man onttrokken. Dit werd de vrouw bijzonder kwalijk genomen, temeer nu de kinderen in de voorlopige voorzieningenprocedure aan de man waren toevertrouwd en de vrouw aan deze beslissing geen gevolg had gegeven. Het contact tussen de man en de kinderen was gereduceerd tot nihil. Het Hof Leeuwarden was van oordeel dat deze gedragingen zodanig grievend zijn jegens de man dat van hem niet meer kan worden gevergd dat hij partneralimentatie aan de vrouw betaalt.

Andere voorbeelden waarin geen partneralimentatie betaald hoefde te worden zijn het verzwijgen van het feit dat de man niet de biologische vader was van de tijdens het huwelijk geboren kinderen (rechtbank Groningen 8 februari 2011, Hof ’s-Hertogenbosch 10 december 2010), het in gevaar brengen van de baan van de alimentatiegerechtigde (Hof ’s-Hertogenbosch 9 juni 2009) voortdurende bedreigingen aan het adres van de ex-partner via sms, telefoon en Hyves (Hof Leeuwarden 19 november 2008) en het onterecht beschuldigen van seksueel misbruik van de kinderen (Rechtbank Leeuwarden 9 juli 2007).