Bij echtscheiding wordt niet zelden de invloed van het erfrecht op de huwelijksgoederengemeenschap en op de periode na echtscheiding vergeten. Hierop vestigen wij graag uw aandacht.

Zijn partijen in algemene gemeenschap van goederen gehuwd, dan zal al hetgeen voor en tijdens huwelijk krachtens erfrecht is en wordt verkregen in de huwelijksgoederengemeenschap vallen, tenzij er sprake is van uitsluitingclausules. In geval van scheiding is het dus zaak na te gaan in hoeverre partijen erfgenamen zijn en, zo ja, wat dat betekent wanneer de nalatenschap nog niet is afgewikkeld en/of wanneer er geen testament is.

Heeft de overledene geen testament opgemaakt en laat hij een echtgenoot en een of meer kinderen achter, dan zal de wettelijke verdeling van kracht zijn. De langstlevende echtgenoot verkrijgt in dat geval van rechtswege alle goederen van de nalatenschap en alle schulden van de nalatenschap gaan van rechtswege over op deze echtgenoot. De kinderen van erflater verkrijgen in beginsel slechts een niet-opeisbare vordering ter grootte van hun erfdeel op de langstlevende ouder. De vordering zal in principe pas opeisbaar worden bij het overlijden van deze ouder. De niet-opeisbare vordering valt ook in de huwelijksgoederengemeenschap van partijen. In geval van echtscheiding dient dan ook bij de verdeling rekening te worden gehouden met deze vordering. 

Het is aan partijen om af te spreken op welke wijze de niet-opeisbare vordering in de verdeling zal worden betrokken. Partijen kunnen ervoor kiezen de vordering te fixeren en de andere echtgenoot de helft daarvan uit te keren. Het risico is daarbij aanwezig dat de uiteindelijke verkrijging van de erfgenaam nul bedraagt, aangezien de langstlevende echtgenoot (de ouder van de scheidende partij) het recht heeft de gehele nalatenschap te verteren. Ook is het mogelijk een overbedelingsvordering of een eenvoudige gemeenschap te creëren, die vooralsnog niet opeisbaar zal zijn respectievelijk onverdeeld zal blijven en pas zal worden uitgekeerd respectievelijk verdeeld zal worden wanneer de onderliggende vordering opeisbaar wordt.

Het zal van uw persoonlijke situatie afhangen wat voor u de meest gewenste wijze van verdeling zal zijn indien deze aan de orde is. In elk geval is het van belang dat de verdeling op een juiste wijze geschiedt. Is dit niet het geval, dan zal de fiscus de verkrijging kunnen aanmerken als een gift en deze kunnen belasten met schenkbelasting.

Mocht u het gevoel hebben dan geschetste problematiek op u van toepassing is, dan is het van belang contact op te nemen met een deskundig adviseur.  Bij Krans & van Hilten Advocaten is dat Laura Leunissen, lleunissen@kransenvanhilten.nl of 070 – 361 7002.

mr. Laura E. Leunissen en mr. Lonneke Mos