Tijdelijke ontheffing bestemmingsplan
Voor de invoering van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening (Wro) kon het college van burgemeester en wethouders met het oog op een voor een bepaalde termijn voorgenomen afwijking van het bestemmingsplan een tijdelijke ontheffing verlenen (artikel 17 WRO). Te denken valt hierbij aan een vergunning voor het tijdelijk realiseren van noodlokalen voor een school.
Sinds de invoering van de nieuwe Wro is echter onduidelijkheid ontstaan of deze mogelijkheid door de wetgever drastisch is beperkt. In het nieuwe artikel 3.22 Wro is namelijk bepaald dat een tijdelijke ontheffing kan worden verleend wanneer er sprake is van een tijdelijke behoefte. Het merendeel van de rechters was van oordeel dat de mogelijkheid om een tijdelijke ontheffing te verlenen door de nieuwe bepaling sterk werd beperkt. In het voorbeeld van het tijdelijk realiseren van noodlokalen voor een school zouden deze rechters geoordeeld hebben dat wanneer door een stijgend aantal leerlingen de behoefte aan extra lokalen niet tijdelijk is, dit betekent dat er geen tijdelijke ontheffing kan worden verleend. Dit ondanks dat de behoefte aan de noodlokalen op zich tijdelijk is, doordat er bijvoorbeeld een nieuw groter schoolgebouw in aanbouw is.
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft uiteindelijk op 17 maart 2010 duidelijkheid gegeven, door te oordelen dat de mogelijkheid om een tijdelijke ontheffing te verlenen ten opzichte van het oude recht niet dusdanig is beperkt. Volgens de Afdeling hoeft immers slechts getoetst te worden of de voorziening tijdelijk is. In het concrete geval betekent dit dat wanneer tijdelijk noodlokalen nodig zouden zijn (dat wil zeggen niet langer dan vijf jaar), er een tijdelijke ontheffing kan worden verleend. Een en ander staat los van de vraag of de behoefte tijdelijk is of niet.
Deze uitspraak komt bovendien tegemoet aan het gegeven dat in de praktijk grote behoefte bestaat om tijdelijke ontheffingen te verlenen, ook wanneer de behoefte zelf niet tijdelijk is.
